Ouzo krijgt z'n dropachtige smaakje van een combinatie van de
kruiden: anijs, kardemom, engelwortel, lindebloesem en koriander.
Er zijn vele verschillende Ouzo merken die elk hun eigen smaak
hebben vanwege de verhouding waarin de smaakmakers worden gebruikt.
Deze recepten zijn meestal top-geheim.
Ouzo heeft een vrij hoog alcohol gehalte van meer dan 40%. Dit
komt door het distillatie proces in koperen ketels. Bij het stoken
van dranken komt er alcohol vrij door het gistingsproces en het
alcoholpercentage gaat omhoog door het verdampen van water uit
de vloeistof. In het geval van Ouzo wordt de gisting bewerkstelligd
door druiven. (In principe hetzelfde als bij wijn).
Het wordt meestal geserveerd in een longdrinkglas dat gevuld
wordt met ongeveer 3 centimeter Ouzo. Op deze manier kan een ieder
naar eigen smaak water of ijsklontjes toevoegen. Pure Ouzo is
helder van kleur, maar zodra je water toevoegt, wordt het een
beetje melkachtig.
In Griekenland wordt Ouzo bijna nooit gedronken, zonder dat
er een klein hapje op tafel staat (een 'meze' of 'mezedaki').
Dit kunnen wat olijven met feta zijn of stukjes octopus, gehaktballetjes,
etc. Elke streek heeft z'n eigen tradities voor 'meze', maar ook
elke kafenio of ouzeri heeft z'n eigen gebruiken. De logische
reden voor dit borrelhapje is het hoge alcohol percentage. Je
moet wel iets in je maag hebben om niet direct dronken te worden.
